عایق

مقره ها وسایلی هستند که بین هادی هایی با پتانسیل های مختلف یا بین هادی ها و اجزای اتصال زمین نصب می شوند که می توانند ولتاژ و تنش های مکانیکی را تحمل کنند. عایق ها انواع و اشکال مختلفی دارند. اگرچه تفاوت های قابل توجهی در ساختار و ظاهر انواع مختلف عایق ها وجود دارد، اما همه آنها از دو بخش اصلی تشکیل شده اند: اجزای عایق و سخت افزار اتصال.
مقره ها نوع خاصی از کنترل عایق هستند که می توانند نقش مهمی در خطوط انتقال هوایی داشته باشند. در سال‌های اولیه، عایق‌ها بیشتر برای قطب‌های سیم مورد استفاده قرار می‌گرفتند و به تدریج در برج اتصال کابل‌های فشار قوی{1} نوع بالا توسعه یافتند. بسیاری از عایق های دیسکی در یک انتهای برج آویزان شده بودند تا فاصله خزش را افزایش دهند. آنها معمولاً از شیشه یا سرامیک ساخته می شوند که به آن عایق می گویند.
مقره ها نباید در اثر تنش های مختلف مکانیکی و الکتریکی ناشی از تغییر شرایط محیطی و بار الکتریکی از کار بیفتند، در غیر این صورت تاثیر قابل توجهی نخواهند داشت و به عمر سرویس و کارکرد کل خط آسیب می رساند.